Reflectie: Even stilstaan

Er is deze maand geen ‘echte’ nieuwsbrief, maar wel dit. Er was na mijn vakantie naar Australië onvoldoende tijd om een volwaardige, kwaliteitsvolle tekst te schrijven voor het einde van de maand, dus schreef ik een reflectie. De reflectie vertelt enerzijds waar ik de laatste tijd mee bezig ben of over nadenk, en dient anderzijds als herinnering aan jou, de lezer, om ook geregeld een reflectiemoment in te bouwen. Tot slot promoot ik nog schaamteloos mijn Nieuwsbrief Cafés – de fysieke ruimte waar ideeën en gedachten op een veilige manier besproken kunnen worden.

Sta stil bij jezelf
Zoals wel vaker maak ik de afweging of mijn rollen en verantwoordelijkheden nog steeds in lijn liggen met mijn doelen en prioriteiten. Ik denk dat de tijd stilaan rijp is om verdere stappen te zetten met mijn ‘bedrijfje’ en dieper te duiken in de wereld van de coaching. Ik kwam vorige week al in contact met mooie sociale organisaties waarbinnen ik mijn kennis en tijd zou kunnen inzetten om jongeren te helpen. Ik werkte altijd al graag met jongeren, maar het is voor mij onduidelijk of zij mijn ideale doelpubliek zijn als coach. Recent kwam ik tot de realisatie dat ik graag mensen zou helpen om hun doelen te helpen identificeren en de inspiratie te vinden om hiernaartoe te werken. Jongeren zitten vol dromen, soms onbewust of onuitgesproken, wat mij wel hoopvol stemt dat dit engagement zou kunnen werken. Daarnaast biedt coaching binnen een sociale organisatie een heleboel voordelen: het zou mij tijd besparen om ‘op zoek’ te gaan naar coachees en ik kan deel uitmaken van een grotere community. Het zou wellicht wel tot gevolg hebben dat mijn vergoeding kleiner zou zijn, maar dit acht ik minder belangrijk, zeker in deze fase van mijn ontwikkeling als coach.

Voor elke rol die erbij komt of toeneemt in tijdsbesteding, moet een andere rol afgebouwd worden of verdwijnen, anders is het voor mij onhoudbaar en lijdt de kwaliteit eronder. Recent heb ik een toenemende afkeer tegenover sociale media. Mijn relatie met sociale media staat al jaren op losse schroeven, maar werd de laatste maanden nog vaker in twijfel getrokken. Wat heeft dit veroorzaakt, vraag je? Het voortdurend versnipperen van mijn aandacht, wat mij dagelijks tijd kost? De Amerikaanse sociale media elite die gehoorzamend en gedachteloos op de eerste rij zat bij Trumps inauguratie? Mijn gebrek aan motivatie om zelf consistent actief te zijn op mijn boekeninstagram, om vervolgens slechts enkelingen te bereiken omdat ‘inspelen op het algoritme’ nog méér tijd en moeite vraagt? Wellicht is een combinatie van deze factoren… Het onderhouden van de boekeninstagram beschouw ik als een rol, en dit vraagt tijd, maar neemt ook mentale ruimte in. Vaak denk ik “Oei, ik moet nog eens iets posten, want anders straft het algoritme mij nog meer af. Over wat zal ik nog eens iets posten?”. Daarnaast ben ik verantwoordelijk voor de sociale media op voetbalclub Excelsior Mariaburg, en ook daar ligt potentieel om nog meer ‘engaging content’ te maken, maar ontbreekt het mij en mijn social media team (vol vrijwilligers) aan tijd en energie om hieraan te werken. Stoppen met beide kan ik niet meteen, want ik ben nog bepaalde commitments aangegaan, maar ik zal wel werk maken van een uitfaseringsplan…

De fysieke ruimte
De beslissing om de nieuwsbrieven in fysieke evenementen te gebruiken is een groot succes. Ieder Nieuwsbrief Café is een energiegever, een inspiratie, en een moment van verbinding en reflectie. Ook deze maand gaan we in gesprek, ditmaal over de zin en onzin van een positieve kijk en roze bril. In een wereld waar er redenen genoeg zijn om het allemaal pessimistisch in te zien en je zorgen te maken, pleit ik voor een optimistische houding. In Mr. Brightside zet ik dit punt helemaal uiteen, en ik hoor graag hoe jullie dit benaderen. Op dinsdag 13 mei gaat het Nieuwsbrief Café door in Berchem, en op donderdag 15 mei gaat het door in Ekeren. Meer info via de links hieronder.

Enkele recente hersenspinsels of bezigheden…

Ik maak steeds meer bewust werk van het opbouwen van mijn netwerk, o.a. door een persoonlijke database bij te houden over mijn contacten in Notion. Een tip die ik kreeg op onze meest recente sessie van de boekenclub EBBC.
Ik ben meer open gaan staan voor het idee om ooit een boek te schrijven, maar dat staat momenteel écht nog niet op de agenda.
Ik hoop, na vele kwaaltjes, binnenkort mijn sportieve ambities terug om te kunnen zetten in effectieve sportprestaties.
Ik word vaker betrokken in de evenementen van het Hannah Arendt Instituut (HAI) als gespreksmoderator (vrijwilliger). Ik link in de niet-boekentips de belangrijkste en meest inzichtrijke lezing die ik de laatste tijd mocht beluisteren, door Christophe Busch (directeur HAI) over desinformatie en democratie.
Volgende week breng ik op het werk een sessie over het belang van slaap. Misschien wordt dit binnenkort ook wel een nieuwsbrief!
Tot slot geraakte ik opnieuw erg geïnspireerd toen we in Melbourne deelnamen aan een parkrun. Ik zocht online of er al mensen werk maken om dit concept naar België te brengen.

Een atypische ‘nieuwsbrief’, maar ook meteen een herinnering aan jou om ook even stil te staan (lees ook Sta stil bij jezelf). Ik kan aanraden om er, net zoals mij nu, over te schrijven, want schrijven is denken. Now go read something!

Maxim

NIET-BOEKENTIPS
• Keynote Christophe Busch: Met z’n allen tegen desinformatie (VRT) – 45 minuten.
• Nieuwsbrief Café Berchem: Over de zin en onzin van een roze bril – Mr. Brightside. Op dinsdag 13 mei.
• Nieuwsbrief Café Ekeren: Over de zin en onzin van een roze bril – Mr. Brightside. Op donderdag 15 mei.

Boeken Maart & April 2025

Ik schreef ook een artikel voor de lokale Antwerpse krant Triporteur over ‘zelfhulpboeken’. Lees het hier.

Go Read Something