Een volgende stap

Sinds begin september werk ik vier vijfde als supply chain ingenieur, in plaats van voltijds. Ik startte daarnaast het postgraduaat ‘Inspirerend coachen’ aan de Arteveldehogeschool en ik leg de eerste bouwstenen om binnenkort zelfstandige in bijberoep te worden. Ik heb het altijd intrigerend gevonden om te zien wat mensen doet stoppen met een bepaalde job, en wat hen motiveert om verder te gaan. Het kompas dat jou moet helpen bij die beslissing werkt niet zonder te weten wat je wilt en wat je belangrijk vindt. Ik neem je mee naar wat er zich in mijn hoofd heeft afgespeeld.

Specialist of generalist?
Toen ik enige tijd terug aan een vriend vertelde dat ik vier vijfde zou gaan werken en deels een ander pad zou inslaan, kreeg ik complimenten voor mijn gedurfde keuze. Dat compliment drong niet helemaal door, omdat ik het zelf nooit zo had bekeken. In mijn omgeving zijn er best wat mensen die hun leven overtuigend in eigen handen nemen, ondernemers, jongeren die snel durven te springen en van job veranderen. Ik mag deze keuze dan wel vanzelfsprekend vinden, dat is ze misschien niet. Als mensen zijn we vaak banger van actie ondernemen dan van geen actie ondernemen, een angst voor verandering. Risicoaversie stroomt door onze aderen, zei ook Daniel Kahneman (Thinking, Fast and Slow). Mijn mentaliteit is altijd behoorlijk ondernemend geweest, waarbij het belangrijk is om nooit stil te blijven staan, want ‘stilstaan is achteruit gaan’. Levenslang leren, op en naast het werk.

De keuzes die ik doorheen mijn leven maakte waren grotendeels intuïtief. De keuze om naast mijn studies ook bijles te geven, in het bestuur te gaan van diezelfde bijlesorganisatie, voetbaltrainer en jeugdcoördinator te worden, mijn huidige job uit te voeren. Ik deed alles op buikgevoel, tot ik op 19 maart 2020 een online sessie van boekenclub EBBC bijwoonde. Het boek ter zake was Range van David Epstein – een boek over generalisten. Plots klopte het plaatje: een generalist is graag met veel verschillende dingen bezig, combineert kennis van verschillende disciplines en kan flexibel en creatief denken, maar gaat minder vaak echt in de diepte. Een generalist bouwt bruggen, durft dingen uit te proberen en omarmt dat niet alles meteen goed loopt. Achteraf gezien houden mijn keuzes dus perfect steek. Mijn opleiding als handelsingenieur werd altijd beschreven als een verbinding tussen de technische en de businesswereld. Ook mijn job past binnen dat verhaal: kennis van het operationele werk op de vloer combineren met technische systeemexpertise – en dat ook nog eens op projectbasis waardoor er voldoende afwisseling is. Ik ben geen specialist en wil dat ook niet zijn. Mijn interesseveld is te breed om me heel m’n leven toe te spitsen op één domein. Ik ben EBBC zo dankbaar voor dat inzicht, en de vele andere waardevolle inzichten die ik doorheen de jaren tijdens hun sessies opdeed. Toen de organisatoren van deze boekenclub in Antwerpen twee jaar geleden aankondigden dat ze vervanging zochten, sprong ik in de bres om dit concept in leven te houden en nam ik de leiding over, tot op de dag van vandaag.

Sinds ik dat concept ken en mezelf het label van generalist durfde te geven, ben ik me nog bewuster geworden van de rollen die ik bekleed, hoeveel tijd ze vragen en waarom ik ze doe. Daarbij rijst automatisch de vraag: hoe lang blijf je in een bepaalde rol of job? Enerzijds zit er veel waarde in bekwaamheid en meesterschap – goed zijn in iets is leuk en onze functie met glans vervullen kan een groot verschil maken voor een organisatie of gemeenschap. Specialisatie in een bepaald domein maakt ons een waardevolle werknemer en het kan veel voldoening geven om belangrijk te zijn voor het bedrijf. We weten wat we waard zijn en anderen kunnen op ons rekenen. Anderzijds kunnen we meer de generalistische aanpak aanhangen en veranderen we van rol als we de indruk hebben dat we de essentie onder de knie hebben en onze stempel gedrukt hebben. Bij projectwerk is dat inherent vaak het geval. Dit geeft een steile leercurve in het begin, en laat toe om kennis uit andere domeinen of projecten te gebruiken. Volgens Epstein (Range) kan de generalist triomferen in onze moderne, complexe wereld vol onzekerheid en snelle verandering. Veelzijdigheid als troef, altijd en overal.

Blijf stappen zetten
Om weloverwogen carrière- en levenskeuzes te kunnen maken, is het belangrijk dat je weet waar je naartoe wilt. Dat is iets wat je enkel kan leren door dingen uit te proberen en te doen (lees er meer over in De job van je leven). Hoe meer dingen je doet, rollen je opneemt en taken je vervult, hoe meer helderheid je kan scheppen over wat je graag doet, waar je goed in bent, beter in wilt worden en wie je ultiem wilt zijn. Bouw zeker voldoende reflectiemomenten in om écht te kunnen stilstaan bij de geschikte jobinhoud voor jou. Als je gewoon door jobs en rollen heen raast zonder die ‘checkpoints’, zal je mogelijk aan de rode draad voorbij gaan (lees er meer over in Sta stil bij jezelf). In David Foster Wallace’s This Is Water lees je over hoe volwassenen vaak op een automatische piloot door het leven gaan, terwijl nu en dan eens afstand nemen en reflecteren zo waardevol kan zijn. De afgelopen jaren stelde ik steeds het voornemen om gedurende het jaar minstens één rol te veranderen: stoppen met voetballen, toetreden tot het bestuur van de voetbalclub, starten met het schrijven van deze nieuwsbrieven, het Hannah Arendt Instituut helpen met hun communicatie…  Ik wou bijvoorbeeld meer financiële en commerciële kennis opdoen, dus werd ik als bestuurslid op de voetbal verantwoordelijk voor sociale media en sponsoring, en werd ik betrokken in de financiële cel. Allemaal staan ze in het teken van het bouwen aan het pad dat ik wil bewandelen. Een pad waar ik zo veel mogelijk mensen kan helpen om een betere, meer bewuste, versie van zichzelf te worden. Zo hoop en verwacht ik ook met het postgraduaat en als zelfstandige in bijberoep skills te leren die ik nog heel mijn leven zal kunnen gebruiken.

Vele mensen bevinden zich in een gouden kooi. Een comfortabele positie die schijnbaar ideaal lijkt, maar eigenlijk tegelijkertijd jouw persoonlijke vrijheid en groei in de weg staat. Hier lijken de omstandigheden aantrekkelijk en veilig, maar de werkzekerheid en mooie arbeidsvoorwaarden weerhouden je van het nemen van risico’s of het nastreven van je diepere ambities en dromen. Een soort paradox van veiligheid en comfort die ten koste gaat van zelfontplooiing. Je moet opletten dat je in dergelijke situaties niet vastgeroest raakt in de organisatie of in een bepaalde rol, doordat je te lang op die automatische piloot navigeerde. Als je het daarbij laat en in je comfortzone blijft, riskeer je behoorlijk wat persoonlijke groei en voldoening mis te lopen. Doorheen de jaren kwam ik tot de realisatie dat een carrière in supply chain voor mij geen geschikt toekomstplan was, omdat ik bezigheden had naast mijn job – zoals de sessies van de boekenclub, mijn nieuwsbrieven schrijven, gesprekken voeren over mentale gezondheid en persoonlijke groei – die mij meer voldoening en energie geven. Maar mijn job bij Lanark is allesbehalve slecht: ik ben een enorme fan van onze bedrijfscultuur, heb geweldige collega’s, een fijne variatie in uitdagende projecten, een mooie verloning… maar toch besefte ik dat ik meer aan die alternatieve weg wilde bouwen. Ik ben mijn leidinggevenden enorm dankbaar voor hoe ze met mij mee dachten over mogelijke oplossingen – hoe ik toch nog het meeste kan halen uit mijn rol binnen Lanark en tegelijkertijd meer tijd kan steken in mijn andere passies. Houd die passies dus niet voor jezelf, maar praat erover met je leidinggevende, maar ook met je vrienden zodat zij je aansprakelijk kunnen houden. Wat je situatie ook is, het is belangrijk om naar jezelf te luisteren en geregeld stil te staan bij wat je wilt en waar je jezelf naartoe ziet gaan. Specialist of generalist, met mensen werken of liever met computers, in een grote multinational of in een start-up. Misschien start je wel een nieuwe opleiding, ga je sessies van een boekenclub bijwonen of neem je een sprong in het onbekende als zelfstandige. Enkel zo blijf je stappen zetten, groei je als mens, zet je je talenten in en ben je bezig met zaken die jou energie geven. En daar pluk niet alleen jij de vruchten van, maar iedereen om je heen.

Waar wacht je nog op?
Om op automatische piloot en zonder voldoening onze carrière en ons leven vol te maken, zou enorm zonde zijn. Daarom is het belangrijk voldoende stil te staan bij waar je goed in bent, waar je naartoe wilt en wat voor persoon je wilt zijn. Wees ambitieus, durf je job in vraag stellen en denk na over alternatieven. Neem een rol op buiten je job, probeer te bouwen aan je talenten en werk aan je tekortkomingen. Neem een volgende stap, waar wacht je nog op? Go read something, ciao!

Maxim

NIET-BOEKENTIPS
• Podcast Tournee Generaliste: Silvia De Rom deelt haar inzichten over wie die gekke ‘Creatieve Generalisten’ eigenlijk zijn in verschillende podcastafleveringen.

Boeken Augustus & September 2024

Maxim Vanwelkenhuysen Avatar

Published by

Categories:

Één reactie op “Een volgende stap”

  1. […] risico’s durven nemen en zetten we ons leven als het ware op pauze (lees er meer over in Een volgende stap). Vertrouwen op jezelf en kiezen voor de zaken die betekenisvol zijn voor jou, dat is de […]

    Like

Geef een reactie op Dans als je kan – Go Read Something Reactie annuleren